پنجشنبه ۱۹ نوامبر ۲۰۰۹

ايجاد ترس حكومت در دانشگاهها از ترس 16 آذر

بچه هاي دانشگاه ما هم مثل بقيه دانشجوهاي كشور كلي برنامه براي 16 آذر ريختن و مشغول اطلاع رساني اند. اما تقريبا از يك هفته پيش يكي از بسيجي هاي دانشكده ما كه با سبز ها ارتباط دوستي زيادي داره و اتفاقا در سپاه هم برو بيايي، شايعه كرده كه 6 نفر از دانشجوهاي دانشكده روز 13 آبان توسط دوربينهايي كه كار گذاشته شده بود شناسايي شدن. قراره سه روز قبل از 16 آذر دستگير بشن و تا سه روز بعد از 16 آذر نگهداري بشن و بعدش آزاد!

البته انجام اين كار با توجه به اين كه 16 آذر روز سرنوشت سازي براي دانشجوهاست كمي منطقي به نظر ميرسه اما وقتي گستردگي دانشگاهها و دانشجوها در تهران را در نظر ميگيريم كاري نشدني به نظر مياد. ولي شكي در اين نيست كه اين شايعه پراكني ها و خبرها براي ايجاد ترس بين دانشجوهاست. وقتي اين طور خبرها در دانشگاهها دهان به دهان گفته بشه ميتونه اين حس رو ايجاد بكنه كه كاملا تحت نظر هستيم و بهتره 16 آذر در اعتراظات دخالت نكنيم. و اين يعني پيروزي براي مزدوران نظام در دانشگاهها.

اين شايعات شدت ترس حكومت از دانشگاه و دانشجو رو نشون ميده و اين امر مسئوليت ما دانشجوها در هر كجاي كشور رو دوچندان ميكنه. 16 آذر بايد نشون بديم كه دانشگاه زنده است.

یکشنبه ۱۸ اکتبر ۲۰۰۹

ما با كج كردن گردنمان(با طرح آشتي ملي) خون سبز شهيدانمان را نميفروشيم.

از همان روزي كه آن نماز جمعه معروف توسط هاشمي اقامه شد، با وعده ي هاشمي براي ارائه طرحي براي آشتي ملي! تا به امروز اين بحث همچنان جدي تر ميشود. طرحي كه قرار است تعدادي از "دلسوزان نظام"(نه دلسوزان مردم) تهيه شود. افراد بسياري براي اين طرح پيشنهاد و مطرح شدند، از مهدوي كني و باهنر و لاريجاني گرفته تا حداد عادل. كساني كه يا خود از عوامل كودتا بودند يا حداقل در ازاي اين ظلم ها و تجاوز ها سكوت كردند.

اين قبيل طرح ها براي نجات رژيم و كودتاگران راهي طبيعي است. اما مساله مهم ذوق و رضايت بخشي از اصلاح طلبان(اصلاح طلبان منهاي مشاركت و مجاهدين و برخي ديگر) از اين طرح است. كساني كه در سالهاي اخير بارها به بدنه اصلي اصلاح طلبان خيانت كرده اند، حال و در اين شرايط باز هم به فكر آينده ي خود و گروههايشان در حكومت هستند. غافل از اينند كه اين سونامي سبز آينده اي براي اين رژيم قاتل و تجاوز گر باقي نخواهد گذاشت و همچنان به فكر فرصت طلبي و چاپلوسي هستند.

و مساله خنده دار اين موضوع مطرح شدن مخالفت افرادي مثل نوري همداني و جنتي و احمد خاتمي و شريعتمداري و... با اين طرح نجات رژيم است كه همچنان مكارانه و ناشيانه سعي در عادي انگاري شرايط دارند. جالب است كه اينان توبه معترضان رو لازمه ي آشتي ميدانند، البته بعد از مجازات سران!

اما لازم است تذكري به تمام اين اصلاح طلبان و كدخداهاي خودخوانده بدهيم تا ديگر به فكر فريب ما با طرح هايي مثل آشتي ملي و كميسيون ملي انتخابات نباشند. چگونه ميتوانيم با كساني كه در خيابانها كتكمان زدند، در زندانها شكنجه دادند و تجاوز كردند، در خيابانها و زندانها كشتند و در رسانه هايشان تحقير كردند و در تريبونهايشين توهين، آشتي كنيم؟ ما با كج كردن گردنمان خون سبز شهيدانمان را نميفروشيم.

اميدوارم در روزهاي افتتحاح نمايشگاه مطبوعات در مصلي(سه شنبه)، 13 آبان و 16 آذر اعتراض به اين طرح ها را فراموش نكنيم.

شنبه ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۰۹

حاجي عصباني:‌ "يه سوال پرسيدم چرا اينطوري جواب ميدي؟ فرمانده تو صدا كن ببينم!"

جمعه تو خيابان شرقي دانشگاه تهران جمعيت زيادي جمع شده بودن. موقع سخنراني تقوي، مردم بيشتر شعار ميدادند و كاري با تقوي نداشتن. نزديكي جايي كه من ايستاده بودم آخوندي نشسته بود و منتظر بود نماز شروع بشه. به حركاتش دقت ميكردم. عصباني بود و زير لب نميدونم ذكر ميگفت يا فحش ميداد. وقتي شعار ميدادن "مجتبي بميري، رهبري رو نبيني" يا "بسه ديگه دروغ گو، اكبر هاشمي كو؟(خطاب به تقوي)"، به نشانه تاسف سري تكون ميداد و زير لب چيزهايي ميگفت.

تا اينكه موقع خطبه اول هاشمي شد و موسويون نشستند و آروم و بي صدا مشغول گوش دادن حرفهاي هاشمي شدن. همه تو سكوت داشتن گوش ميدادند كه يكي از برادران مخ لس بسيجي(يكي از لش ها) گاز اشك آوري انداخت و ... . وقتي گاز به ما رسيد و چشم حاج آقا هم شروع به سوزش كرد، اكثرا بلند شده بودن و داشتن از اونجا دور ميشدن. حاجي هم بلند شد و خودشو به يكي از آتيشها رسوند تا سوزشش چشمهاش كمتر بشه. من هم همونجا بودم ، بهش گفتم حاجي الان براي چي گاز انداختن؟ خودت كه ديدي همه داشتن خطبه ها رو گوش ميكردن. قبول ميكني اگه بگم اينها خودشون دنبال اغتشاش و درگيري اند؟ گفت نه پسر، اينطور هم نيست، حتما اشتباهي گاز انداختن يا از دستشون در رفته!!!

خلاصه قرار شد براي اثبات به من و اطرافيان بريم پيش بسيجيها تا بهمون بگن كه اشتباهي گاز انداختن. پشت سر حاجي راه افتاديم و باهاش رفتيم پيش همون لشگر مخ لس. از پشت نرده ها به يكي از ميليشاها گفت: "خسته نباشي پسرم" طرف يه نگاهي كرد و جوابي نداد، حاجيمون! پرسيد: "پسرم چرا گاز انداختيد، مگه از دستتون در نرفت؟" طرف هم جواب داد:"به تو ربطي نداره، برو اينجا نايست." حاجي عصباني گفت:‌ "يه سوال پرسيدم، چرا اينطوري جواب ميدي؟ فرمانده تو صدا كن ببينم!" فرمانده اش كه عقب تر ايستاده بود، به سربازش كه داشت باتومش رو در مياورد گفت:"كاظم نذار ك...شعر بگه، بزن تو دهنش!" كه ما حاجي بيچاره رو كشيديم عقب و... . حاجي غمگين و سرافكنده باهامون خداحافظي كرد و رفت. فكر نميكنم بازم رغبت كنه بره نماز جمعه.

شعارهاي نماز جمعه تهران، سه تا الله اكبر به جاي تكبير هميشگي

شعارهايي كه روز جمعه داده شد دامنه وسيعي داشت، تا اونجا كه يادم باشه اينجا مينويسمشون:

* جاي تكبير هميشگي مهموناي هميشگي نماز جمعه با 4 تا الله اكبر "موسويون" عوض شده بود.

* وقتي تقوي(رئيس شوراي سياستگذاري ائمه جمعه) داشت حرف ميزد، مردم كه از مزخرفاتش خسته شده بودن شعار ميدادن:"بسه ديگه دروغ گو اكبر هاشمي كو؟"

* وقتي بسيجي ها ميگفتن مرگ بر امريكا، مردم هم ميگفتن مرگ بر روسيه.

* همچنين بعد از مرگ بر اسرائيل، مردم ميگفتن: مرگ بر چين، مرگ بر چين، مرگ بر چين... بگو!

* مجتبي بميري رهبري رو نبيني.

* ما اهل كوفه نيستيم حسين تنها بماند.

* ما همه سرباز توايم موسوي، گوش به فرمان توايم موسوي

* هاشمي، هاشمي، سكوت كني خائني

* و بعد از خطبه ها: هاشمي، هاشمي، حمايتت ميكنيم.

* ما اهل كوفه نيستيم پول بگيريم بايستيم.

* محمود خائن، آواره گردي، خاك وطن را ويرانه كردي..... مرگ بر تو.

* برادر شهيدم رايتو پس ميگيرم.

* يا حسين، مير حسين و شعارهاي معروف قبلي.

جمعه ۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۰۹

شاه هم به خاطر گرون شدن نفت انبارش پر بود و هر كاري ميخواست ميكرد

جمعه حدود 2 تا 3 مليون نفر به اطراف دانشگاه تهران اومدند تا نشون بدن كه ما تا آخرش هستيم. موسوي و رهنورد و كروبي و محمد رضا خاتمي و عبدالله نوري و محسن رضايي و ناطق نوري و خيلي هاي ديگه هم اومده بودن.

دوست داشتيم هاشمي به نفع ما حرف بزنه اما اگه نميزد هم براي ما فرق زيادي نداشت. ما ميخواستيم از اين فرصت براي خودنمايي استفاده كنيم و حرفمون رو بزنيم. اما حالا همگي خوشحاليم كه هاشمي هم حرفهاي ما رو زد. البته نه به صراحت ما، بلكه با ادبيات رئيس خبرگان و مجمع تشخيص مصلحت همين نظام. هاشمي عاقلانه ترين كار رو كرد. از اون طرف كه رونده شده، و زيرك تر از اينه كه كاري كنه از اين طرف هم مونده بشه.

جالب ترين حرف هاشمي براي من خاطراتي بود كه از زمان مبارزات قبل از انقلاب نقل ميكرد. گفت كه: "اون موقع نزديك به 30 سال طول كشيد تا مردم آگاه بشن. بعدش مردم چنان آگاه شدند که اونهایی که سنشون اقتضا میکنه میدونن مردم چطور تو خیابونها آمدن. همین خیابونهای پر از نیروهای حامی امام و مردم، کمر دولت بسیار مغرور و متکبر رژیم پهلوی رو که اون موقع از ارتجاع و شرق و غرب کمک می گرفت و بخاطر گرون شدن نفت هم انبار پولش پر بود هرکار میخواست می تونست بکنه ولی این مردم اومدن و آنچنان ابهت مردم اونهارو گرفت که ول کردن رفتن و ما اینجور پیروز شدیم."

هاشمي با اين حرفها قصد داشت به ما اميد بده، واسه همين هم گفت: "همه ي ما ضرر كرديم". هاشمي با اين حرفها ما رو به ادامه ي اعتراضاتمون هم دعوت كرد.

پنجشنبه ۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۰۹

اميدوارم فردا زنداني ها مون رو فراموش نكنيم

1- دکتر محسن میردامادی(دبیرکل جبهه مشارکت ایران اسلامی، نماینده مردم تهران و رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس ششم)

2- دکتر عبدالله رمضان زاده(قائم مقام دبیرکل جبهه مشارکت ایران اسلامی، سخنگوی دولت دوم سیدمحمد خاتمی)

3- دکتر سیدمصطفی تاج زاده(عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت، عضو شورای مرکزی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، معاون سیاسی وزیر کشور در دولت خاتمی)

4- دکتر سعید حجاریان(عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت ایران اسلامی، منتخب مردم تهران در شورای شهر اول و مشاور ارشد سیدمحمد خاتمی)

5- مهندس محسن صفایی فراهانی(عضو شورای مرکزی و رئیس هیات اجرایی جبهه مشارکت ایران اسلامی، نماینده مردم تهران در مجلس ششم و رییس اسبق فدراسیون فوتبال)

6- دکتر محسن امین زاده(عضو موسس جبهه مشارکت ایران اسلامی، معاون وزیر)

7- دکتر علی تاجرنیا(رییس شورای منطقه تهران جبهه مشارکت ایران اسلامی)

8- دکتر سعید شیرکوند(عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت ایران اسلامی، معاون وزیر)

9- مهندس شهاب الدین طباطبایی(عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت ایران اسلامی کشور)

10- دکتر علی اصغر خدایاری(عضو سابق شورای مرکزی جبهه مشارکت ایران اسلامی و استاد دانشگاه)

11- دکتر داوود سلیمانی(عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت ایران اسلامی، نماینده مردم در مجلس ششم)

12- عباس کوشا(عضو دفتر سیاسی جبهه مشارکت ایران اسلامی)

13 - رمضان پور(رییس شورای منطقه هرمزگان جبهه مشارکت ایران اسلامی)

14- سعید نورمحمدی(عضو شاخه جوانان جبهه مشارکت ایران اسلامی)

15- حمزه غالبی(عضو شاخه دانشجویان جبهه مشارکت ایران اسلامی)

16- رضا همایی(از سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی)

17- زویا حسنی(از سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی)

18- سعیده کردی نژاد(از سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی)

19- محمد رضا یزدان پناه(از سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی)

20- مهندس بهزاد نبوی(از سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی)

21- فیض الله عرب سرخی(از سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی)

22- محمد جواد امام(از سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی)

23- مجيد نيري(از سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی)

24- صادق نوروزی(از سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی)

25- امیر حسین مهدوی(از سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی)

26- محمد عطریانفر(از حزب کارگزاران سازندگی)

27- هدایت الله آقایی (از حزب کارگزاران سازندگی)

28- جهان بخش خانجاني(از حزب کارگزاران سازندگی)

29- محمدعلی ابطحی(عضو مجمع روحانیون مبارز)

30- عبدالفتاح سلطانی(عضو کانون مدافعان حقوق بشر)

31- محمدرضا جلایی پور(سخنگوی کمپین موج سوم حمایت از خاتمی و موسوی)

32- بهزاد باشو (روزنامه نگار و کاریکاتوریست مطبوعات)

33- احمد زیدآبادی( سازمان دانش آموختگان دفتر تحکیم)

34- عبدالله مومنی( سازمان دانش آموختگان دفتر تحکیم)

35- سعید لیلاز(روزنامه نگار)

36- سمیه توحیدلو(فعال جامعه مجازی)

37- محمد قوچانی(سردبیر روزنامه اعتماد ملی)

38- محمد توسلی(نهضت آزادی ایران)

39- عماد بهاور(نهضت آزادی ایران)

40- محسن حکیمی(نهضت آزادی ایران)

41- علوی(نهضت آزادی ایران)

42- ژیلا بنی یعقوب(روزنامه نگار)

43- بهمن احمدی امویی(روزنامه نگار)

44- کیوان صمیمی(روزنامه نگار)

45- عبدالرضا تاجیک(روزنامه نگار)

46- مهسا امرآبادی (روزنامه نگار)

47- مسعود باستانی(روزنامه نگار)

48- عیسی سحر خیز(وکیل دادگستری)

49- محمد علی داد خواه (وکیل دادگستری)

50- عباس میرزا ابوطالب(قائم مقام دبیرکل هزب همبستگی)

51- یحیی کیان تاج بخش (فعال جامعه مدنی)

52- مجید سعیدی (عکاس و خبرنگار)

53- شمس الدین عیسایی (عضو ستاد میرحسین موسوی)

54- هنگامه شهیدی(عضو حزب اعتماد ملی)

55- حمید چوبینه(انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه تهران)

56- علیرضا عاشوری (انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه تهران)

به غير از اين 56 نفر، صدها بيگناه ديگه تو زندانهاي مخوف نظام زنداني اند و دارن شكنجه ميشن. بيش از حد نسبت به اين عزيزان بي تفاوت بوديم. تا الان بايد به خاطر دوستان در بندمون و شهيداي راهمون، گوش فلك رو كر كرده بوديم. اما...!

اميدوارم فردا زنداني ها مون رو فراموش نكنيم.

دو حديث در مورد ضرورت نماز جمعه+آداب!

نماز جمعه!!! چه جالب، وقتي به اين فكر ميكنم كه فردا قراره چه كسايي (از جمله خودم) بيان نماز جمعه از خنده روده بر ميشم!
از اونجايي كه نمازگزاران فردا يه سري گمراه و بي دين و منافق و مزدور انگليس و اسرائيل هستند كه ميان تا نماز بخونن! خواستم تا آموزشي در باب نماز جمعه بنويسم كه ديدم خودمم بلد نيستم! پس جستجويي كردم و در اين بين به چند تا حديث ناب برخوردم كه بسيار به جا و به موقع هستند. شايد اين حديث ها بعضي ها رو از دودلي در بياره.

رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود:

اگر مردم مى‏دانستند در اذان گفتن و صف اول جماعت ايستادن و صبحگاهان به نماز جمعه شتافتن چه سودهايى نهفته است، بر پشت كوهان شترها سوار شده به جستجوى آن مى‏پرداختند.

«وسائل الشيعه/ ج 5/ ص 3»


و در ضمن از هيچ چيز هم نترسيد، فوقش اينه كه با اسلحه كاليبر 6 شهيد بشيد كه:

اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود:

در محضر خداوند براى شش گروه ضمانت‏بهشت نموده‏ام، يكى از آنان كسى است كه به قصد نماز جمعه از منزل خارج شده و در آن حال مرگ او فرا رسيده است.

«وسائل الشيعه/ ج 5/ ص 11»

و اما نحوه اقامه نماز جمعه:

دو ركعت است و مثل نماز صبح مى باشد. اين نماز داراى دو قنوت است . قنوت اول قبل از ركوع ركعت اول و قنوت دوم پس از ركوع ركعت دوم است . نماز جمعه داراى دو خطبه است كه مانند اصل نماز، واجب بوده و بايد توسط امام جمعه ايراد شود. بدون اين دو خطبه ، نماز جمعه محقق نمى شود و واجب است دو خطبه را قبل از نماز جمعه بخواند. البته وضو هم واجب است.

مستحبات نماز جمعه:
- شايسته است امام خطيب ، بليغ باشد و به تناسب اوضاع و احوال سخن بگويد و عبارات فصيح و روان به كار برد. مصالح اسلام و مسلمين را تشخيص بدهد. چنان شجاع باشد كه در راه خدا از ملامت و نكوهش ‍ احدى بيم به خود راه ندهد.
- مستحب است كه امام خطيب ، به چيزى از قبيل كمان و شمشير (اسلحه ) و عصا تكيه كند.
- مستحب است كه امام خطيب در هنگام موعظه، صداى خود را چنان بلند نمايد كه همه حاضرين مواعظ او را بشنوند. در مجامع بزرگ نيز توسط بلندگوها به خطبه بپردازد تا تشويق و تحذير و مسائل مهمه را به گوش همگان برساند.
- مستحب است كه امام جمعه محرمات(دروغ و كودتا) حتى مكروهات را ترك نمايد.